خـــــــــــــدايا ... !!
خــــــدا ... !! گـــاهـــی دلـــم از زميـــن وآســـمون و آدم هــــا ميــــگيـــره .... !!
اون لـــحظه تـــمام نگـــاهـــم فـــقط بــه تــوســـت خـــــدا ...
از تـــــو ميـــگم و از خــــودم و از بنــــدهـــات و
آنـــقدر بـــاهـــات درد و دل ميكــــنم
تـــا كـــم كـــم چشــــمام بــا ابـــر بهـــــــــاری مـــسابقــه مـــيزاره ....
بــعد از اون كــه باهـــات حـــرف زدم ســــعی ميكـــنم
همـــه چـــيز رو از افكــار و قلبــم بــيرون كــــنم ....
چــــون تـــو تـــمام فـــضای قلـــبم رو از حـــضورت پـــر ميــــكنی
و مــــن آروم ميـــــشم .. احســــاس ميكــــنم هيــــچ چــــيز مهــــم نيـــست ،
چون هيـــچ چيـــز غيـــر تـــــو نمــی تـــونه مــــن از پـــا در بـــــياره .
برچسب:
نویسنده: محمد قاسمیپور
تاريخ: سه
شنبه
23 بهمن
1397 ساعت: 20:28